Merry Christmas, Everyone?

by Maxime_Morel

Elk jaar opnieuw, rond dezelfde periode krijg ik een wrang gevoel. Kerstmis. Ik hou ervan, ik hou van de gezelligheid die zich meebrengt, ik hou van de cadeautjes, ik hou van de kerstmarkt, ik hou van de jeneverstandjes, ik hou van de sneeuw, ik hou van de kinderen die met de slee spelen,… Kortom, Kerstmis ik vind het zalig! En toch, toch krijg ik da wrang, vreselijk gevoel. Terwijl wij ons afvragen wat er onder de kerstboom ligt en maar hopen dat het een witte kerst wordt, zijn er zoveel daklozen die in de kou op straat moeten overnachten. Buiten de opvangcentra kunnen ze nergens terecht. Ze krijgen geen kerstkaarten, geen cadeautjes, geen nieuwjaarswensen, niets. Ook dit jaar voelde ik me weer vreselijk schuldig. Ik vind het zo oppervlakkig om constant maar aan die cadeautjes te denken, terwijl er zovelen zijn die alleen nog maar met een slaapzak tevreden zouden zijn. Elk jaar denk ik opnieuw: Ik zou iets moeten doen. Ik zou ze moeten helpen. Maar hoe? Geld wil ik geven, maar dat heb ik nodig voor mijn toekomst. Tijd heb ik nodig om te studeren, want ohja, kerstmis brengt ook de blokperiode met zich mee.. Dus hoe hoe hoe ? Nog steeds heb ik geen antwoord gevonden en nog steeds breekt mijn hart bij het zien van de foto’s in de krant. Mensen die zijn gestorven op straat. Daarom vraag ik jou: Heb je een idee? Help je zelf iemand en hoe?  Post dan gewoon een reactie op dit stukje tekst. Ik hoop alleszinds dat het “onder de aandacht brengen” van de problematiek ook al iets helpt om een oplossing te zoeken voor het probleem.

Advertisements